Jesteś tutaj:

Miesiąc: Czerwiec 2019

Podmioty zbierające na terenie Gminy Żyraków zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny pochodzący z gospodarstw domowych:

DEZAKO Sp. z o.o.
Adres: ul. Kościuszki 30
39 – 200 Dębica
tel. (014) 670 40 09

ŚLUSARSTWO Produkcja – Handel – Usługi
Władysław Radzik
39 – 218 Straszęcin 9A
tel./fax (14) 683 33 66

W ramach poniesionej miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny pochodzący z gospodarstw domowych można oddawać podczas doraźnej zbiórki prowadzonej przez DEZAKO Sp. z o.o. raz na kwartał lub przekazać do Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych, który znajduje się w Tuszymie 140 D tel. 17 717 52 23.

Przy zakupie nowego sprzętu elektrycznego i elektronicznego można pozostawić zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny w sklepie elektrycznym.

  Wójt Gminy Żyraków informuje, że stawki opłat za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych w II półroczu 2019 roku na terenie Gminy Żyraków będą wynosiły:

W przypadku zbiórki selektywnej (segregacji) opłata miesięczna wynosi:

•    gospodarstwo 1 osobowe – 12 zł,
•    gospodarstwo 2 osobowe – 28 zł,
•    gospodarstwo 3 osobowe – 38 zł,
•    gospodarstwo 4 osobowe – 45 zł,
•    gospodarstwo 5 osób i powyżej – 53 zł

Natomiast opłata miesięczna za odpady zbierane w sposób nieselektywny (niesegregowany) wynosi:

•    gospodarstwo 1 osobowe – 30 zł,
•    gospodarstwo 2 osobowe – 60 zł,
•    gospodarstwo 3 osobowe – 70 zł,
•    gospodarstwo 4 osobowe – 79 zł,
•    gospodarstwo 5 osób i powyżej – 95 zł

Odbiór odpadów na terenie Gminy Żyraków odbywa się jeden raz na miesiąc, natomiast w zabudowie wielolokalowej w każdy poniedziałek. Odbiór odpadów odbywa się w systemie wymiennym poprzez wymianę pustego worka w zamian za worek zapełniony odpadami. W razie potrzeby właściciel będzie mógł otrzymać dodatkowe worki w siedzibie Firmy DEZAKO Sp. z o.o. Dębica ul. Kościuszki 30 lub w PSZOK Tuszyma 140 D. W ramach opłaty Gmina nie wyposaża mieszkańców w pojemniki metalowe lub z tworzywa sztucznego. Właściciele nieruchomości w dzień zbiórki odpadów są zobowiązani wystawić worki lub pojemniki z odpadami przed wejście na teren nieruchomości przy utwardzonych drogach gminnych lub powiatowych najpóźniej do godziny 7.00 rano.

  • Opakowania po lekach lub przeterminowane leki, można wrzucać do specjalnych pojemników ustawionych w ośrodkach zdrowia. 
  • Odpady ze zbiórki doraźnej są odbierane z terenu nieruchomości 1 raz na kwartał w każdej ilości, za uprzednim ogłoszeniem terminu zbiórki.
  • Odpady posegregowane oraz pozostałe, które nie mieszczą się w wykazie selektywnie zgromadzonych mogą być przekazywane do Punktu Selektywnego Zbierania w Tuszymie 140D.
  • Popiół i żużel z domowych palenisk (worek szary) – odbierany jest co miesiąc w okresie od 01 października do 30 kwietnia przy odbiorze odpadów zmieszanych z posesji.

Żyraków, dnia  2019.06.26

I N F O R M A C J A

Zgodnie z wymogami ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1454 z późn. zm.) Gmina Żyraków informuje, że na terenie Gminy Żyraków w II półroczu 2019 roku:

1.    Zbiórka doraźna poprzedzona ogłoszeniem prowadzona będzie przez:

DEZAKO Sp. z o.o.
Adres: ul. Kościuszki 30
39 – 200 Dębica
tel. (014) 670 40 09

2.    Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych prowadzony będzie przez:

DEZAKO Sp. z o.o.
Adres: ul. Kościuszki 30
39 – 200 Dębica
tel. (014) 670 40 09

 

Decyzja Nr rej. A – 189 z dnia 26.11.1979r., wpisu dokonał Wojewódzki Konserwator Zabytków w Tarnowie.

Najokazalszym drzewem na terenie parku jest topola czarna (obwód pnia 510 cm). Obiekt posiada duże walory kompozycyjno – przyrodnicze i jest przykładem parku krajobrazowego, którego tworzywem jest drzewostan w układach swobodnych i regularnych powiązany z układem wodnym i zróżnicowaną rzeźbą terenu. W latach 1999/2000 została przeprowadzona gruntowna konserwacja parku w czasie której zostały usunięte drzewa uschnięte, rośliny zachwaszczające takie jak dziki bez, robinie akacjowe, czeremchy, maliny , tarniny itp. Prace były wykonane przez specjalistyczną firmę pod nadzorem konserwatora przyrody.

Najciekawszym zasowskim zabytkiem są ruiny dworu Łubieńskich i otaczający je park. Pałac został wzniesiony na przełomie XVIII i XIX wieku w stylu klasycystycznym. Przestronny, murowany, liczący około 400 metrów kwadratowych budynek, który był w przeszłości budynkiem dwukondygnacyjnym, podpiwniczonym, wzniesionym na planie prostokąta. Pałac otacza park dworski założony przez rodzinę Łubieńskich w stylu angielskim o zatartej kompozycji z dwoma stawami. Park zajmuje powierzchnię 11,5 ha, w tym zadrzewionych jest ok 7 ha, natomiast 0,3 ha zajmują stawy. Park ma charakter grądu z domieszkami buka i dębu. Na obszarze parku występuje 82 gatunki drzew, krzewów, pnączy w tym: 75 gatunków liściastych i 7 gatunków iglastych. Drzewa iglaste występują sporadycznie np. choina kanadyjska, żywotnik zachodni, jodła pospolita, modrzewie. Na terenie parku rośnie 159 drzew o obwodzie pnia powyżej 200 cm.

Obiekt posiada duże walory kompozycyjno – przyrodnicze i jest przykładem parku krajobrazowego, którego tworzywem jest drzewostan w układach swobodnych i regularnych powiązany z układem wodnym i zróżnicowaną rzeźbą terenu. W latach 1996 – 2000 została przeprowadzona gruntowna konserwacja parku w czasie, której zostały usunięte drzewa uschnięte, rośliny zachwaszczające teren takie jak: dziki bez, robinie akacjowe, czeremchy, maliny, tarniny i inne. Właścicielem obiektu jest gmina Żyraków.

Decyzja nr rej. A – 429 z dnia 19.12.1968 r. Wpisu dokonał Wojewódzki Konserwator Zabytków w Tarnowie.

Dwór w Wiewiórce to relikty dworu obronnego. Ruiny zamczyska w Wiewiórce stanowią pozostałości ziemne po zamku obronnym rodziny Tarnowskich z przełomu XV i XVI wieku. Położone są na niewielkim wzniesieniu w odległości ok. 300 m na wschód od drogi Dębica-Radomyśl Wielki.  Zamek miał kształt kwadratu o bokach 30×30 m. W roku 1961 stanowisko było penetrowane przez archeologów z Rzeszowa. Odkryli oni na powierzchni ułamki ceramiki i kafle piecowe datowane na późne średniowiecze. Zamek w Wiewiórce był ulubioną rezydencją hetmana Jana Tarnowskiego. Według rekonstrukcji dr Krzysztofa Moskala, członka Polskiej Akademii Nauk, była to kasztel z wieżami alkierzowymi, które na co dzień pełniły funkcję mieszkalną. Dwór otaczał głęboki mur. Ponad rowem przerzucony był most zakończony gankiem. Dwór wiewiórecki był dla hetmana Tarnowskiego miejscem wypoczynku i swoistym azylem, który chcąc nieco uciec od zgiełku świata zaszywał się w swojej rezydencji.  Dziś obiekt jest własnością kilku osób prywatnych. 

Decyzja Nr rej. A – 428 z dnia 19.12. 1968, wpisu dokonał Wojewódzki Konserwator Zabytków w Tarnowie.

Grodzisko w Woli Wielkiej stanowi unikalny typ średniowiecznych umocnień obronnych o wysokich ziemnych wałach. W południowej części wsi Wola Wielka, ok.100 metrów od Potoku Wiewiórskiego, znajduje się znane w okolicy grodzisko. Ma stożkowaty kształt, średnica ok. 25 m, wysokość 8 – 9 m. Przedzielone jest fosą głęboką na 5 m. Zabudowania grodu znajdowały się na okrągłym wzniesieniu otoczonym fosą. Dziś miejsce to położone jest trochę niżej w stosunku do wałów i sprawia wrażenie zapadniętego. Prawdopodobnie tu swoje źródło ma legenda. Według niej stał tutaj zamek, który zapadł się pod ziemię. Dlatego miejsce to według mieszkańców Woli Wielkiej nazywane jest “Zamczyskiem”. W trakcie prowadzonych tutaj badań powierzchniowych znaleziono części garnków, średniowiecznych kafli i fragmenty glinianych naczyń z XIII w. Obecnie znajdują się one w Muzeum Okręgowym w Tarnowie. Dziś grodzisko jest własnością prywatną. Teren grodziska porasta gęsta roślinność  i obiekt częściowo nie przypomina zabytku. Narodowy Instytut Dziedzictwa wypowiedział się w 2014 r. w sprawie grodziska. Wydał opinię, że grodzisko w Woli Wielkiej jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i wartościowych nieruchomych zabytków archeologicznych w regionie, a aktualny stan zachowania zabytku jest wynikiem powstałych zaniedbań.  

Decyzja Nr rej. A – 213 z dnia 31.01.1980 r., wpisu dokonał Wojewódzki Konserwator Zabytków w Tarnowie.

  Dwór powstał w końcu XVIII w; przebudowany w pocz. XIX w. klasycystyczny, murowany, parterowy, z czterokolumnowym portykiem od frontu, sięgającym po gzyms facjaty, nakryty trójkątnym przyczółkiem. Dach czterospadowy, łamany. Na rzucie prostokąta, z wysuniętym portykiem w elewacji frontowej zachodniej. Budynek parterowy z mieszkalnym poddaszem, częściowo podpiwniczony, dwutraktowy. Dach czterospadowy, łamany. Dwór otoczony jest wspaniałym parkiem. Powierzchnia całego kompleksu wynosi 16,9 ha, w tym około 4 ha stanowią istniejące stawy. Od strony frontowej dworek sąsiaduje z dużym owalnym stawem. Z dawnych zabudowań dworskich, prócz odnowionego dworku, na obszarze obiektu Korzeniów znajdowały  się dwa drewniane budynki. W przeszłości była w nich zlokalizowana kuźnia ze stelmarnią. Budynek w lutym 2016 r. uległ zniszczeniu na skutek pożaru. 

Z zabytkowych elementów architektonicznych na terenie parku znajduje się również figura Matki Bożej zlokalizowana we wschodniej części obiektu w pobliżu stawu oraz zabytkowa kapliczka kryta gontem, znajdująca się na niewielkim wzniesieniu obsadzonym sosną w północno – zachodniej części obiektu.

Park w Korzeniowie został założony pod koniec XVIII wieku na bazie istniejących lokalnych zadrzewień. Piękny park ma charakter naturalistyczny. Na terenie parku znajduje się pięć stawów połączonych ze sobą siecią kanałów, mających bezpośrednie połączenie z przepływającym w pobliżu potokiem Pastyrniak. Teren parku porasta drzewostan różnogatunkowy z dużą liczbą starych okazałych drzew. Około 1981 r. rozpoczęto remont   dworu, który trwał do 1985 r. Remont ten dotyczył wykonania nowej konstrukcji dachowej wraz z obróbkami blacharskimi, położenie dachówki, nowej ławy fundamentowej częściowej, wymiany stolarki i parkietów. Przekształcono układ wnętrz dla potrzeb szkoły. W 2001r. wykonano remont fragmentów więźby dachowej. Ogólny stan zachowania dworu jest dobry. Od 2010 roku obiekt użytkowany był przez Stowarzyszenie Rodziców i Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych “Radość” z siedzibą w Dębicy, ale w końcu Stowarzyszenie  opuściło obiekt. Zespół dworsko – parkowy w Korzeniowie został wpisany do Karpackiego szlaku ogrodów i domów historycznych. 

Do góry